telangana
అమ్మానాన్నలకు వృద్ధాశ్రమాలే దిక్కవుతున్నాయా?
పెరుగుతున్న వృద్ధుల సంఖ్య.. మారుతున్న ఆలోచనా ధోరణి!
హైదరాబాద్:"ఆలయానికి వెళ్లకపోయినా పర్వాలేదు కానీ.. కన్నతల్లిదండ్రులను కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటే అంతకంటే పుణ్యం మరొకటి ఉండదు" — ఇది మన భారతీయ సంస్కృతి నేర్పిన గొప్ప విలువ. కానీ మారుతున్న కాలం, ఉరుకుల పరుగుల జీవనశైలి నేపథ్యంలో నేడు పరిస్థితులు పూర్తిగా మారిపోతున్నాయి. కన్నవారిని వృద్ధాశ్రమాల్లో చేర్పించే ట్రెండ్ గతంతో పోలిస్తే భారీగా పెరిగిందనే చెప్పాలి.
కేంద్ర సామాజిక న్యాయ, సాధికారత మంత్రిత్వ శాఖ మరియు పలు అంతర్జాతీయ సంస్థల (UNFPA) నివేదికల ప్రకారం దేశంలో వృద్ధుల జనాభా వేగంగా పెరుగుతోంది. 2026 నాటికి దేశంలో 60 ఏళ్లు పైబడిన వారి సంఖ్య దాదాపు 17 కోట్లకు చేరగా, గత నాలుగైదేళ్లలోనే ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ వృద్ధాశ్రమాల సంఖ్య 25 శాతానికి పైగా పెరిగింది. తెలుగు రాష్ట్రాల్లోని ప్రధాన నగరాలైన హైదరాబాద్, విజయవాడ, విశాఖపట్నం పరిసరాల్లో వందలాది ఆశ్రమాలు వెలిశాయి.
వృద్ధాశ్రమాల వైపు మొగ్గు పెరగడానికి ప్రధాన కారణాలు:
ఉమ్మడి కుటుంబాల విచ్ఛిన్నం: ఒకప్పుడు ఇంట్లో తాతయ్య, నానమ్మ ఉంటే పిల్లలకు కొండంత అండగా ఉండేది. కానీ నేడు చిన్న కుటుంబాలు (న్యూక్లియర్ ఫ్యామిలీస్) పెరిగిపోవడంతో ఇంట్లో పెద్దవారికి చోటు లేకుండా పోతోంది.
- విదేశీ ఉద్యోగాలు, వలసలు: ఉన్నత చదువులు, ఉద్యోగాల కోసం పిల్లలు అమెరికా, యూరప్ వంటి దేశాలకు లేదా ఇతర నగరాలకు వెళ్లిపోతున్నారు. దీంతో ఇక్కడ ఒంటరిగా ఉంటున్న తల్లిదండ్రులకు అనారోగ్యం వస్తే చూసుకునే వారు లేక ఆశ్రమాలను ఆశ్రయించాల్సి వస్తోంది.
- ఆస్తి తగాదాలు, నిర్లక్ష్యం: ఆస్తులు పంచుకున్నాక తల్లిదండ్రులను భారంగా భావించి బయటకు గెంటేస్తున్న ఘటనలు సమాజంలో ఇంకా జరుగుతూనే ఉన్నాయి.
- మారుతున్న ‘సీనియర్ లివింగ్’ ట్రెండ్ (కొత్త కోణం): ఇటీవల కాలంలో మరో కొత్త ట్రెండ్ కూడా మొదలైంది. పిల్లలపై ఆధారపడటం ఇష్టం లేక, ఆర్థికంగా స్థిరపడిన తల్లిదండ్రులే స్వచ్ఛందంగా ఆధునిక సదుపాయాలు, వైద్య సేవలు ఉండే ‘సీనియర్ లివింగ్ కమ్యూనిటీలలో’ (రిటైర్మెంట్ హోమ్స్) చేరుతున్నారు. తోటి వయసు వారితో ప్రశాంతంగా గడపవచ్చని వారు భావిస్తున్నారు.
తగ్గుతున్న మానవీయ విలువలు.. పరిష్కారం ఏమిటి?
వృద్ధాశ్రమాలు పెరగడం అనేది ఆధునిక సమాజంలో మానవీయ సంబంధాలు బలహీనపడుతున్నాయనడానికి ఒక సంకేతం. తల్లిదండ్రుల పోషణ కోసం ప్రభుత్వం ‘సీనియర్ సిటిజన్స్ యాక్ట్’ వంటి కఠిన చట్టాలు తెచ్చినప్పటికీ, మార్పు రావాల్సింది పిల్లల ఆలోచనల్లోనే.
మనల్ని నడిపించడానికి చేయి పట్టుకున్న ఆ చేతులకు, వృద్ధాప్యంలో ఆసరాగా నిలవడం ప్రతి బిడ్డ కనీస బాధ్యత. వృద్ధాశ్రమాలు కేవలం దిక్కులేని వారికి మాత్రమే ఆశ్రయం కావాలి తప్ప, కన్నబిడ్డలు ఉండి కూడా తల్లిదండ్రులు అక్కడ కన్నీళ్లు పెట్టుకునే పరిస్థితి రాకూడదు.
