వాణిజ్య ఒప్పందాలు కుదుర్చుకోవడం ఒకెత్తు.. వాటిని ఆచరణలోకి తేవడం మరొకటి: భారత ఎగుమతులు, విదేశీ పెట్టుబడుల ముందున్న సవాళ్లు ఇవే!
సూర్య బిజినెస్ & విశ్లేషణ డెస్క్: అంతర్జాతీయంగా ద్వైపాక్షిక వాణిజ్య ఒప్పందాలు చేసుకోవడం, ఎగుమతి లక్ష్యాలను నిర్దేశించుకోవడం ఒక ఎత్తయితే.. వాటిని క్షేత్రస్థాయిలో విజయవంతంగా అమలు చేసి ఆర్థిక ప్రయోజనాలను అందుకోవడం మరొక ఎత్తు. విదేశాలతో వాణిజ్య ఒప్పందాలు కుదుర్చుకోవడంతో మరిన్ని ఎగుమతులు, భారీ పెట్టుబడులు, కొత్త వ్యాపార అవకాశాలు లభించినప్పటికీ, క్షేత్రస్థాయిలో ఎదురయ్యే నియంత్రణ, సరఫరా గొలుసు అడ్డంకులు ఒప్పందాల లక్ష్యాలను దెబ్బతీస్తున్నాయని తాజా ఆర్థిక విశ్లేషణలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి.
ముఖ్యంగా భారత ఆహార ఎగుమతులు నాణ్యత కంటే లేబులింగ్ నిబంధనలు (మిస్‌లేబులింగ్), పెస్టిసైడ్ అవశేషాల ప్రమాణాల వ్యత్యాసాల కారణంగా పలు విదేశీ మార్కెట్లలో తిరస్కరణకు గురవుతున్నాయి. భారత్‌లో అనుసరించే పదార్థాల ప్రమాణాలు, ఇతర దేశాల కఠిన నిబంధనల మధ్య వ్యత్యాసాలను అధిగమించడంలో సరైన జాగ్రత్తలు తీసుకోకపోవడం ఎగుమతిదారులకు భారీ నష్టాలను తెచ్చిపెడుతోంది.
మరోవైపు, పారిశ్రామిక అవసరాల కోసం లిథియం, రాగి (కాపర్) వంటి కీలక ఖనిజాల (క్రిటికల్ మినరల్స్) అన్వేషణకు భారత కంపెనీలు విదేశాల్లో మైనింగ్ బ్లాకులను దక్కించుకుంటున్నప్పటికీ, అవి వాణిజ్యపరంగా ఫలితాలనిచ్చేందుకు సుదీర్ఘ సమయం పడుతోంది. గనుల లీజులను దక్కించుకున్నంత మాత్రాన సరిపోదని, అక్కడ మైనింగ్‌ను అభివృద్ధి చేయడం, స్థానిక ప్రాసెసింగ్ నిబంధనలకు అనుగుణంగా భారీ పెట్టుబడులు పెట్టడం, రవాణా వ్యయాలను సమర్థవంతంగా నిర్వహించడం వంటి సంక్లిష్ట ప్రక్రియలు పూర్తి కావాల్సి ఉంటుందని నిపుణులు స్పష్టం చేస్తున్నారు. ఒప్పందాలపై సంతకాలు చేయడంతోనే పని ముగిసిపోదని, అసలైన కార్యాచరణ మరియు నిరంతర సమన్వయం ఉన్నప్పుడే దేశానికి దీర్ఘకాలిక ఆర్థిక లబ్ధి చేకూరుతుందని నివేదిక స్పష్టం చేస్తోంది.
