రేవంత్ ఉచ్చులో ‘కారు’ పడినట్లేనా?
ప్రజా సమస్యలపై ఎండగట్టాల్సిన వేళ.. భావోద్వేగ ఉచ్చులో చిక్కుకుంటున్న ప్రతిపక్షం!
తెలంగాణ రాజకీయ రంగస్థలంపై జరుగుతున్న పరిణామాలు నిశితంగా గమనిస్తే ఒక విషయం స్పష్టమవుతోంది—పాలనపరమైన సమస్యల కంటే రాజకీయ వ్యూహప్రతివ్యూహాలే ప్రధాన చర్చనీయాంశాలుగా మారుతున్నాయి. ముఖ్యమంత్రి రేవంత్ రెడ్డి శైలిని ప్రారంభంలో దూకుడుగా, కేవలం తిట్ల కార్యక్రమంగా భావించిన వారికి రానురాను అందులోని అసలు అంతరార్థం బోధపడుతోంది. సీనియర్ రాజకీయ నేతల ప్రశంసలు పొందిన ఆయన రాజకీయ చాతుర్యం ఇప్పుడు ప్రధాన ప్రతిపక్షమైన బీఆర్ఎస్ను పూర్తి ఆత్మరక్షణలోకి నెట్టేస్తున్నట్లు కనిపిస్తోంది.
సమస్యల వలయంలో పాలన – ప్రతిపక్షానికి దక్కని మైలేజ్
ప్రస్తుత కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వ పాలన వెయ్యి రోజులకు చేరువవుతున్న తరుణంలో క్షేత్రస్థాయిలో అనేక సవాళ్లు వెక్కిరిస్తున్నాయి. ఇచ్చిన ప్రధాన గ్యారెంటీల అమలులో జాప్యం, కొన్ని పథకాలు అమలవుతున్నా పూర్తిస్థాయి సంతృప్తి లేకపోవడం, ఉద్యోగుల డీఏ బకాయిలు, ఆరోగ్యశ్రీ నిధుల చెల్లింపులు వంటి సమస్యలు ప్రభుత్వానికి ప్రతిబంధకంగా మారాయి. సాధారణంగా ప్రజాస్వామ్యంలో ఇలాంటి సమయాలు ప్రతిపక్షానికి తిరుగులేని ఆయుధాలుగా మారుతాయి. క్షేత్రస్థాయి సమస్యలను అసెంబ్లీలో, ప్రజల్లో ఎండగట్టి ప్రభుత్వాన్ని ఇరకాటంలో పెట్టేందుకు విస్తృత అవకాశాలు ఉంటాయి.
కానీ, తెలంగాణలో పరిస్థితి ఇందుకు భిన్నంగా తయారైంది. హరీశ్ రావు అన్నట్లుగానే, రేవంత్ రెడ్డి అనుసరిస్తున్న ‘డైవర్షన్ పాలిటిక్స్’ (వ్యవస్థాగత మళ్లింపు వ్యూహం) ముందు ప్రధాన ప్రతిపక్షం చేష్టలుడిగి చూస్తోంది. ప్రభుత్వ వైఫల్యాలపై కాకుండా, రేవంత్ రెడ్డి విసిరే రాజకీయ విమర్శలకే ప్రతిపక్షం పరిమితమవుతోంది.
సానుభూతి వేరు.. ప్రజా మద్దతు వేరు
కేసీఆర్ను వ్యక్తిగతంగా దూషిస్తున్నారంటూ బీఆర్ఎస్ నేతలు చేసే ధర్నాలు, విమర్శలు కొంతవరకు పార్టీ శ్రేణుల్లో లేదా నిర్దిష్ట వర్గాల్లో సానుభూతిని కలిగించవచ్చేమో గానీ, అది ప్రభుత్వ వ్యతిరేక ప్రజా ఉద్యమంగా మారడం లేదు. "మా సమస్యలపై ప్రతిపక్షం ఏం పోరాటం చేసింది? పరిష్కారానికి ఏం దిశానిర్దేశం చేసింది?" అనే ప్రశ్న ప్రజల్లో తలెత్తినప్పుడు, వ్యక్తిగత నిరసనలకు విలువ లేకుండా పోతుంది. ప్రజా సమస్యల నుంచి ప్రజల దృష్టిని మళ్లించడంలో రేవంత్ రెడ్డి సఫలమవుతుంటే, ఆ ఉచ్చులోనే పదేపదే బీఆర్ఎస్ ఇరుక్కుపోతోంది.
అసెంబ్లీ సాక్షిగా ఎదురుదెబ్బలు
తాజా అసెంబ్లీ సమావేశాల వ్యూహాన్ని పరిశీలిస్తే ఈ వ్యత్యాసం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. పాలనపై నిలదీయాలని కేసీఆర్ వ్యూహరచన చేసినప్పటికీ, క్షేత్రస్థాయిలో నేతల అతి ఉత్సాహం బెడిసికొట్టింది. ‘దుశ్శాసన పర్వం’ అంటూ మీడియా ముందు గళమెత్తినా, సభలో సీతక్క, స్పీకర్ ప్రసాద్ కుమార్ స్పందనల ముందు ప్రతిపక్ష వాదన తేలిపోయింది.
ఈ పరిణామాల్లో రేవంత్ రెడ్డి స్వయంగా రంగంలోకి దిగకుండానే, సహచర మంత్రులు, ఎమ్మెల్యేలతో సమష్టిగా ఎదురుదాడి చేయించారు. అంతర్గత విభేదాలు ఉన్నప్పటికీ, సభలో కాంగ్రెస్ మొత్తం ఒక్కతాటిపై ఉందనే సందేశాన్ని బలంగా పంపించగలిగారు. చివరికి పోలీసుల వైఖరి, ప్రొటోకాల్ రచ్చలో అసలు సమస్యలు పక్కకు వెళ్లి, సాంకేతిక వివాదాలే ప్రధాన వార్తగా నిలిచాయి.
ఢిల్లీ నుంచి గల్లీ దాకా రేవంత్ మార్క్
వ్యక్తిగతంగా రేవంత్ రెడ్డి గ్రాఫ్ పెరుగుతున్న తీరు కూడా ఇక్కడ గమనించదగ్గది. కర్ణాటక తరహాలో కేంద్రంతో నిరంతరం ఘర్షణ వైఖరి పెట్టుకోకుండా, ప్రధాని నరేంద్ర మోదీ, కేంద్ర మంత్రులతో సఖ్యతగా ఉంటూనే రాష్ట్రానికి రావాల్సిన పనులను సాధించుకునే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. అటు ఏఐసీసీ అధిష్టానం వద్ద పూర్తి పట్టు సాధించి, తన నిర్ణయాలకు తిరుగులేకుండా చూసుకుంటున్నారు.
మరోవైపు సొంత పార్టీలోనూ, కేబినెట్లోనూ తనకు అడ్డంకిగా మారే పరిణామాలను నిశితంగా అంచనా వేసి క్రమశిక్షణ చర్యల ద్వారా పరిష్కరించడంలో తన పైచేయి చాటుకున్నారు. అసెంబ్లీ ముందు ప్రత్యర్థులకు రాజకీయ సవాలు విసిరి రెచ్చగొట్టడం, అదే సమయంలో సభలు ముగిశాక రాంరెడ్డి, కాళోజీ వేడుకల్లో పూర్తి రాజనీతిజ్ఞుడిలా రాజకీయాలకు అతీతంగా ప్రసంగించడం రేవంత్ శైలికి నిదర్శనం.
రాజకీయాల్లో దూకుడు మాత్రమే సరిపోదు; అవతలి వారి వ్యూహాన్ని ముందుగానే గ్రహించి ప్రజాక్షేత్రంలో వారిని నిలదీసే పరిపక్వత అవసరం. రేవంత్ రెడ్డి విసిరే రాజకీయ ఉచ్చుల్లో చిక్కుకుని తన స్వరాన్ని కోల్పోతున్నంత కాలం, ప్రజా సమస్యల అండతోనూ ప్రతిపక్షం మైలేజ్ సాధించడం కష్టమే. భావోద్వేగాల కంటే ప్రజా సమస్యల గళంగా మారినప్పుడే ప్రతిపక్షానికి నిజమైన బలం చేకూరుతుంది.
