వంటింట్లో ఘుమఘుమల మాటున కల్తీ దందా.. ప్రముఖ బ్రాండ్ల ఇంగువ నాణ్యతపై ఎఫ్ఎస్ఎస్ఏఐ కొరడా
సూర్య కన్స్యూమర్ డెస్క్: భారతీయ వంటిళ్లలో ముఖ్యంగా దక్షిణాది వంటకాల్లో ఇంగువకు ఉన్న స్థానం అనిర్వచనీయం. పోపుల పెట్టెలో ఉండే చిన్న డబ్బా నుంచి చిటికెడు ఇంగువ వేడి నూనెలో పడగానే ఇల్లంతా సువాసనలతో నిండిపోతుంది. ఉల్లి, వెల్లుల్లిని ఆహారంలో తీసుకోని లక్షలాది మందికి ఘాటైన రుచితో పాటు జీర్ణక్రియను మెరుగుపరిచే దివ్యౌషధంగా ఇంగువ శతాబ్దాలుగా ప్రజాదరణ పొందింది. దశాబ్దాలుగా మార్కెట్లో తిరుగులేని ఆదరణ సంపాదించుకున్న అగ్రగామి బ్రాండ్లను సామాన్య వినియోగదారుడు కళ్లు మూసుకుని నమ్మాడు. అయితే ఆ విశ్వాసాల పునాదుల కింద కొండంత కల్తీ ఘాటు దాగి ఉందన్న చేదు వాస్తవం ఇప్పుడు యావత్ దేశాన్ని విస్మయానికి గురిచేస్తోంది. నమ్మకానికి మారుపేరుగా నిలిచిన లాల్జీ గోధు అండ్ కంపెనీ (ఎల్జీ), ఎవరెస్ట్ వంటి ప్రతిష్టాత్మక సంస్థల కాంపౌండెడ్ ఇంగువ ఉత్పత్తులపై భారత ఆహార భద్రతా ప్రమాణాల ప్రాధికార సంస్థ (ఎఫ్ఎస్ఎస్ఏఐ) కఠిన ఆంక్షలు విధించడం తీవ్ర చర్చనీయాంశంగా మారింది.
నిజానికి ఇంగువ అనేది మన దేశంలో పండే స్థానిక పంట కాదు. మధ్య ఆసియాలోని ఇరాన్, ఆఫ్ఘనిస్తాన్ దేశాలలోని ఎడారి ప్రాంతాల్లో పెరిగే ఫెరులా అనే అరుదైన మొక్కల వేర్ల నుంచి స్రవించే తెల్లటి జిగురు పాలను ముడి ఇంగువగా సేకరిస్తారు. గాలి తాకగానే గడ్డకట్టే ఈ ముడి పదార్థాన్ని భారతదేశానికి దిగుమతి చేసుకుని, నిర్ణీత నిష్పత్తిలో వరి పిండి లేదా మైదాతో మేళవించి కాంపౌండెడ్ ఇంగువగా విక్రయిస్తుంటారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా దాదాపు పది వేల కోట్ల రూపాయల విలువైన ఇంగువ మార్కెట్ ఉంటే, అందులో ఆసియా-పసిఫిక్ ప్రాంత వాటా ఏకంగా నలభై ఏడు శాతానికి పైగా ఉంది. ఇందులో సింహభాగం వినియోగించేది మన దేశ ప్రజలే. ఇంతటి డిమాండ్ ఉన్న సంప్రదాయ సుగంధ ద్రవ్యాన్ని కొందరు వ్యాపారులు అధిక లాభార్జనే ధ్యేయంగా నాణ్యతా ప్రమాణాలను గాలికొదిలేసి విక్రయించడం ప్రజారోగ్యానికి పెనుముప్పుగా పరిణమించింది.
ఆహార భద్రతా నిబంధనల ప్రకారం కాంపౌండెడ్ ఇంగువలో అసలైన ఔషధ గుణాలను మరియు ఘాటును నిర్ధారించే ఆల్కహాల్-కరిగే సారం కనీసం అయిదు శాతం ఉండాలి. అయితే ఇటీవల ఎఫ్ఎస్ఎస్ఏఐ నిర్వహించిన అధికారిక ప్రయోగశాల పరీక్షల్లో ఎవరెస్ట్ నమూనాల్లో ఈ సారం సున్నా నుంచి మూడు శాతానికి పడిపోయినట్లు వెల్లడైంది. అంటే ఉండాల్సిన ముడి ఇంగువ కంటే ముప్పై నుంచి నలభై శాతం తక్కువగా వాడి పిండి పదార్థాలను దట్టించారని తేలింది. మరొకవైపు పిండి పదార్థం పరిమితికి మించి ఉండకూడదన్న నిబంధనలు ఉన్నప్పటికీ, ప్రముఖ బ్రాండ్ల ఉత్పత్తుల్లో ఏకంగా పదిహేను శాతం నుంచి ముప్పై రెండు శాతం వరకు విచ్చలవిడిగా పిండిని కలిపినట్లు స్పష్టమైంది. అంటే సగటు వినియోగదారుడు అధిక ధర చెల్లించి స్వచ్ఛమైన ఇంగువ అనుకుని కొంటున్నది కేవలం పిండి ముద్దలను మాత్రమేనన్న నిజాన్ని అధికారిక పరీక్షలు బట్టబయలు చేశాయి.
ప్రమాణాలు తప్పిన ఉత్పత్తుల విక్రయాలను తక్షణమే నిలిపివేయాలని అధికార యంత్రాంగం ఆదేశించినప్పటికీ, దశాబ్దాల చరిత్ర కలిగిన ఆ సంస్థలు తమ తప్పిదాలను సరిదిద్దుకోవాల్సింది పోయి పెద్ద ఎత్తున పత్రికా ప్రకటనలతో నమ్మకం పేరిట ప్రచారాలు నిర్వహించడం కార్పొరేట్ నైతికతపై తీవ్ర ప్రశ్నలు లేవనెత్తుతోంది. బ్రాండ్ ఎంత పెద్దదైనా, దశాబ్దాల చరిత్ర ఉన్నా అది వినియోగదారుల ఆరోగ్యానికంటే, చట్టానికంటే ముఖ్యం కాదన్న వాస్తవాన్ని కంపెనీలు గుర్తించాలి. మార్కెట్లలోని నాసిరకం సరుకును స్వాధీనం చేసుకోవడంతోనే నియంత్రణ సంస్థల బాధ్యత ముగియదు. వినియోగదారులను దగా చేస్తూ ప్రజారోగ్యాన్ని తాకట్టు పెడుతున్న సంస్థలపై సమగ్ర విచారణ జరిపి క్రిమినల్ కేసులు నమోదు చేయడంతో పాటు భారీ జరిమానాలు విధించాల్సిన అవసరముంది.
ఆహార కల్తీ నిరోధక తనిఖీలు కేవలం ఫిర్యాదులు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే కాకుండా నిరంతర పర్యవేక్షణ ప్రక్రియగా మారినప్పుడే సామాన్యుడి ఆరోగ్యానికి భద్రత చేకూరుతుంది. వంటింట్లో ఘుమఘుమలాడే చిటికెడు ఇంగువ మొదలుకొని రోజూ తీసుకునే ప్రతి ఆహార పదార్థంలోనూ నాణ్యత, స్వచ్ఛత ఉండేలా పాలకులు పకడ్బందీ చట్టాలను అమలు చేయాలి. వినియోగదారులు కూడా ఆకర్షణీయమైన బ్రాండ్ పేర్లను గుడ్డిగా నమ్మకుండా, ఆహార పదార్థాల లేబుల్స్, నాణ్యతా ప్రమాణాలను నిశితంగా పరిశీలించి చైతన్యవంతం కావాల్సిన సమయమిది.
